دو ماهگی روژین

سلام ماه آسمونم

هرچقدر به آخر دو ماهگیت نزدیک میشد من هول و هراس واکسن زدنت رو داشتم.وقتی تو بهداشت نشسته بودیم خیلی دلم شور میزد به صورت ماهت نگاه میکردم به چشم های معصومت خیره میشدم و توی دلم غوغایی بود .برعکس دفعه قبل خیلی زودنوبت ما شد .وقتی رفتیم توی اتاق  بعد از معاینات مقدماتی و اندازه گیری وزنت۳۰۰/۳) دکتر قطره فلج اطفال رو ریخت توی دهن کوچولوت کمی قیافه گرفتی اما گریه نکردی بعد نوبت واکسن هپاتیت شد.دکتر از بابا خواست تا پای تپل و ناز تورو نگه داره تا بتونه واکسنت رو بزنه .من که دیگه نمیتونستم نگاه کنم عقبتر ایستادم و چشم هامو بستم توی دلم سپردمت به صاحب الزمان .وااااااااااااااای که صدای گریت که بلند شد پاهام ضعف رفت همین که دکتر از کنارت دور شد با سرعت اومدم و صورت ماهت رو بوسه بارون کردم و مدام میگفتم خآنم دکتر از شدت گریه نفسش داره قطع میشه!! و دکتر در نهایت آرامش سرنگ بعدی رو آورد تا واکسن سه گانه رو بزنه دیگه طاقت نداشتم اما چاره ای نبود.

اما گل دخترم" خیلی زود ساکت شدی و گریه هات به لبخند های نمکی و زیبای همیشگیت تبدیل شد.

بعد رفتیم خونه ی بآبآ جون  اونها هم که خیلی نگرانت بودن حسابی ازت مواظبت میکردن.تا شب همش بهت استامینفون میدادم و مرتب دمای بدنت رو چک میکردیم آخر شب هم یه کمی تب کردی ولی خدا رو شکر تا صبح خوب شدی و دمای بدنت عادی شد.

عزیزترین من: این اولین باری بود که صورت خوشگلتو اینقدر بی حال میدیدم همش خواب بودی و ناله میکردی و من دلم خیلی گرفته بود همش  برات دعا میکردم تا زودتر خوب بشی

. گل من اینو بدون که ما  همیشه مثل چشمامون ازت مواظبت میکنیم و حاضریم به خاطر سلامتی تو هر کاری بکنیم